Archive for the 'Futouristic' Category

Μικρές Αγγελίες

Ζητούνται, ονειροπαρμένοι εθελοντές να συνοδέψουν τον φουτούριστ και την PA του (αχαχαχαχχαχαχαχα εσένα λεώ Ντοτ) σε μαγευτικό ταξίδι στη Λατινική Αμερική. Το πλοίο (αεροπλάνο) σαλπάρει αρχές Οκτωβρίου και παρκάρει Εκουαδόρ. Συνεχίζει ακάθεκτο Κολομβία, Περού, Βολιβία, Αργεντινή με ξεναγό τον ένα και μοναδικό ΡΑΟΥΛ. Γκεστ σταρ η PA του, Sara και οποιοσδήποτε βρεθεί στο δρόμο μας.

Εχεμύθεια: απαραίτητη.

Επιστροφή: προαιρετική.

P.S. (Peruvian) Melisa’s memories from Athens: Everybody was saying Γεια μας! and I was like: Where? Where? εννοώντας τα περίφημα ζωντανά γνωστά στα μη τροπικά κλίματα ως λάμα…

Advertisements

So…

so Ill teach you special japanese word \"MAIDO\"means hello whats up bro.

…Ill teach you special japanese word:

«MAIDO»means hello whats up bro. 🙂

Φοβού τους Δαναούς

Ταξίδι στα Βόρεια (κατά τον Κωστάκη Ανάν (γράφει ακόμα στη Βαβέλ;)

Ταξίδι Ιγκόγκνιτο σε ψυχρά – τάξεως μείον – κλίματα όπου η μπύρα ρέεει άφθονη όπως το λάδι στην Καλαμάτα. Παρακάτω ακολουθεί πραγματικός διάλογος που έλαβε χώρα εις βόρεια μπυραρία και εις την αγγλικήν γλώσσα (αγγλικά αλά Ευρωγνώση). Και ο διάλογος διαδραματίστηκε στα αγγλικά καθότι το πέμπτο μέλος (ούτε χέρι ούτε πόδι) της παρέας ήτο εντόπιας παραγωγής.

Ξένος (για εμάς άλλα όχι για τον τόπο): Κέρδισε η Bayern τις προάλλες με μεγάλη διαφορά μια ομάδα, να δείτε ποια ήταν, αυτή με τα κίτρινα και μαύρα;

Τρίο Μπελκάντο: Αν ήταν Βόρεια (της Ελλάδος και όχι του παγκοσμίου χάρτη) μάλλον ο Άρης ή η ΑΕΚ θα ήταν…

Ξ: Έχετε και μια άλλη εκεί πάνω, τον Ηρακλή;

Τρίο: Α, βέβαια, βέβαια έχουμε και τον δοξασμένο Ηρακλή.

Ξ: Αυτός δεν ήταν κάποιος στη μυθολογία σας; Πολύ δυνατός και τέτοια, ποιος είναι ακριβώς ο μύθος;

Πρώτος Μούφας: Α, ναι βέβαια, ήτο ο Ηρακλής που γεννήθηκε από το κεφάλι της Αθηνάς…

Δεύτερος Μούφας φουτουρίστας εις την ελληνική: Καλά ρε μάλαξ τι του λες του ανθρώπου, η Αθηνά ήταν που είχε ξεπεταχτεί από το κεφάλι του μέγα Συμπαντικού Θεού των θεών, του Δία.

Πρώτος Μούφας εις την ελληνική: Καλά το θυμόμουν ότι η Αθηνά έχει εμπλακεί σε σκάνδαλο με κεφάλι!

Φανερά η συγκεκριμένη κουβέντα είχε τελματώσει, ο Βόρειος ερωτοτροπούσε με την αντιπροσωπεία της Μεσογείου και οι δυο μούφες με το τρίτο αθώο θύμα αποφάσισαν να πάνε για τσιγάρο (γιατί απαγορεύτηκε και εκεί προσφάτως, βέβαια, πολιτισμός όχι αστεία)

Το παρεάκι καθόταν στον πάνω όροφο, οπότε κατεβαίνουμε τις σκάλες οδεύοντας προς την έξοδο. Ο πρώτος Μούφας όμως είχε άλλα σχέδια καθώς δεξιά του τελευταίου σκαλοπατιού είχε μια μεγάλη πόρτα με χερούλι. «Θα βγούμε από δω» διακύρηξε ο Μέγας, «έχει τραπεζάκι έξω». Το τεράστια γραμμένο με κόκκινα γράμματα διεθνές σύμβολο της απαγόρευσης προφανώς δεν έκανε το αυτί του πρωτοσύγγελου της μούφας να ιδρώσει. «Θα την ανοίξω», είπε αποφασιστικά και την άνοιξε. Τραγούδι ήταν αυτό που χάιδεψε τα αυτιά μας ή ο συναγερμός; Ο πρώτος μούφας δεν πτοήθηκε, πλησιάσε τον βόρειο σερβιτόρο, παραδέχτηκε ότι η πόρτα δεν ανόιγει, ο σερβιτόρος παραδέχτηκε ότι δεν ξέρει πως να κλείσει το συναγερμό, καμία ελπίδα για περαιτέρω συνεννόηση, και κυρίες βγήκαμε από μπροστά αφήνοντας πίσω έναν ολόκληρο πολυχώρο να βουίζει…

Πτήση Τσάρτερ και τα μυαλά στα κάγκελα

-Πάρε τηλέφωνο να επιβεβαιώσεις την πτήση.

-Ναι, γεια ζαζ. Παίρνω να επιβεβαιώσω την πτήση 666-668 (the number and the neighbor together)

-Ε, ναι κοπέλα μου τελικά πετάς εννιάμιση, άντε γεια σου τώρα.

Futourist ecstatic arrives at the airport:

Εχμ ναι…η μόνη πτήση με τον αριθμό του κτήνους πετάει για Θεσσαλονίκη αλλά ΜΕΣΩ Παρισίων και με μια ώρα καθυστέρηση. Μάλιστα. Της κοπέλας στο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ταξιδιωτικό γραφείο προφανώς της διέφυγε αυτή η μικροσκοπική λεπτομέρεια. Μια φακλάνα δίπλα ωρύεται: Ποιοι είναι οι έξτρα; (Οι ποιοι;) Αυτοί που δεν είναι με τον Ζορπίδη! Αυτά είναι, γίναμε ΚΑΙ εξτρα. Με τα πολλά και με μια καινούρια φιλία (όχι από το γκρουπ του Ζορπίδη ΦΥΣΙΚΑ) φτάνουμε στο Παρίσι. Το νεό ελληνικό αίμα που εισέρχεται με φόρα στο δύστυχο «αεροπλάνο» βράζει. Οι αριθμοί των θέσεων ίδιοι με εκείνους επιβατών που ήδη στρογγυλοκάθονται και ο πανικός αρχίζει να γεμίζει την ατμόσφαιρα όπως ο καπνός λίγο πριν τη φωτιά. Φωνές διάσπαρτες γλείφουν όπως οι φλόγες, το χώρο:

-Τασούλα, να κόψεις τον κώλο σου να βρεις θέση για μένα και το παιδί.(Σωστός)

Το πάντα επίκαιρο: Θα σας κάνω καταγγελία! και άλλα τέτοια ωραία.

Οι ώρες κυλούν απελπιστικά αργά και η βλαχοκατάσταση των διπλανών μου (από αυτά τα ζευγάρια που υπάρχουν για να διαταράσσουν με τη βλακεία τους τη συμπαντική ισορροπία) δεν περιγράφεται. Όμως, ναι σε λίγο τα αυτιά θα αρχίσουν να βουλώνουν, τα μάτια να βουρκώνον, ο Λευκός Πύργος να αχνοφαίνεται! Προσγείωση!!!!!

Λίγα λεπτά αργότερα και καθώς το αεροπλάνο τρίβεται ηδονικά στο διάδρομο, ο βλακοδιπλανός μου σηκώνεται γιατί πιάστηκε. Ρϊχνει το απαραίτητο για την περίσταση ρέψιμο και αράζει όρθιος με το λαμπάκι για τη ζώνη ακόμη αναμμένο. Αυτό δημιουργεί ένα μίνι νευρικό κλονισμό στον πιλότο, όπου και αποφασίζει να φρενάρει απότομα, ουρλιάζοντας συνάμα να καθίσουν κάτω όλοι οι επιβάτες. Ο διπλανός μου φυσικά δεν καταλαβαίνει ΓΡΙ οπότε και συνεχίζει το τέντωμα. Ευγενικά του ζητώ να παλουκωθεί επιτέλους αλλά όχι, έχει απορίες:

-Γιατί αφου φτάσαμε;! Θα του κάνω καταγγελία!!!

-Τι είναι το αεροπλάνο το 17 της Τριανδρίας να πατήσετε το κουμπί και να κατεβείτε;

Δυστυχώς δεν είχαμε το ίδιο χιούμορ με αποτέλεσμα να ξινίσει αλλά και να καθήσει.

Τα μαυρισμένα μάτια του μπαμπά μου (από την αυπνία) και τα μάτια-φρουτάκια του Τρίο Μπελκάντο με περίμεναν στο φιλικό για τους χρήστες αεροδρόμιο…

to be continued

The Kodosouvli Mission

και άλλα ευτράπελα

Κεντρικός ήρωας της σημερινής ιστορίας μας θα είναι ο-για λόγους συντομίας και καινοτομίας- J. Γνωριστήκαμε στο φουαγιέ της σχολής αλλά η καθοριστική συνάντηση έγινε στην καφετέρια δίπλα στη σχολή, εκεί όπου παραδίδονταν τα λεγόμενα μαθήματα ζωής, ο καφές, τα χαρτιά, τα τοστ και το τσιγάρο. Μετά από αναρίθμητες τέτοιες συνεδρίες και αφού το παρεάκι είχε πλέον παγιωθεί στα δέκα άτομα (και πέντε αναπληρωματικούς), ένα ωραίο πρωί αποφασίσαμε να πάμε εκδρομή στο Μέτσοβο το Υπέροχο. Ναι, αγαπητέ, από αυτές τις εκδρομές που σε τσουβαλιάζουν τα κόμματα στο λεωφορείο και σε πάνε βόλτα, σε κερνάνε μια μπύρα και περιμένουν να τους ψηφίσεις (ακόμα). Μοναδικό το Υπέροχο Μέτσοβο, φτάσαμε τακτοποιηθήκαμε, όλοι βγήκαν τη βόλτα τους εκτός από εμάς καθώς τα (λιμά) αγόρια έπρεπε οπωσδήποτε να τελειώσουν την εξηκοστή όγδοοη παρτίδα χαρτιών. Τότε ήτο που παρατήρησα πρώτη φορά τις χοντρές στάλες ιδρώτα στο μέτωπο του J. Η ώρα ήταν περασμένη και ο εύσωμος σωματότυπος του δεν άφηνε περιθώρια για άλλο χασομέρι. Με μια αιφνιδιαστική κίνηση και ένα φουλ καρέ, τερμάτισε ένδοξα το παιχνίδι, έκοψε με ένα νεύμα τους πανηγυρισμούς και άνοιξε το δρόμο για την Ταβέρνα. Αλλο πράγμα από το Μέτσοβο δεν είδα τις δυο μέρες, α! και ένα παρακμιακό μπαράκι, το οποίο ήταν ψιλονορμάλ αλλά εμείς καταφέραμε να το καταστρέψουμε μέσα σε μισή ώρα. Την επομένη θα φεύγαμε γύρω στο μεσημεράκι, το κοντοσούβλι και το ξενύχτι μας είχαν πέσει βαριά, κι όμως ο J γύρω στις οχτώμιση φρόντισε να μας σηκώσει σχεδόν όλους με τις γνωστές δημοκρατικές διαδικασίες για μια τελευταία επιδρομή στην Ταβέρνα. Ήταν με λίγα λόγια όλοι με το συνδυασμό καφέ τσιγάρο τυρόπιτα κι εμείς κι η τσίμπλα περιμέναμε τον μάστορα να ψήσει. Και τι να κάνεις; Άντε βγες και πες; Όταν σου ασκείται ψυχολογική πίεση από κάποιον τέσσερις φορές μεγαλύτερο από σένα, πως ακριβώς να πεις όχι;

Όταν σου μιλάει ο μεγαλύτερος μούφας παπαρολόγος με το μικρόβιο της πολιτικής στο αίμα του, πως να αντισταθείς; Πρώτος μαθητής στο σχολείο, στα εικοσιδύο του παράγοντας γνωστής τοπικής ομάδας της γ’ εθνικής και αιώνιας αντιπάλου της Άσβηστης Φλόγας (δε θα πω άλλα), ο J είχε πάντα τον τρόπο να πετυχαίνει το σκοπό του, συνήθως με αθέμιτα μέσα. Ένα από τα Τοπ του, είναι το αξέχαστο εκείνο εράσμους στην μακρινή Ισπανία. Εκεί που θα τον επισκεπτόμασταν τρία άτομα και καταλήξαμε πέντε, συμπεριλαμβανομένης της Μινκ. Τότε που τον Γ. τα κορίτσια τον είχαν αφήσει μόνο του στο αερόδρομιο του Μιλάνου και το σκουρόχρωμο κρητικό δέρμα του τον πρόδωσε, καθώς δύο τύποι με πολιτικά του άρχισαν την ανάκριση. Ήταν τότε που η νευρωτική Ι. πήγε να ανοίξει τη λάμπα και τη χτύπησε λίγο (λίγο λέμε) το ρεύμα στο σπίτι του J. και μας έβαλε να τη τρέχουμε στο νοσοκομείο γιατί η γιαγιά της της είχε πει ότι αν σε χτυπήσει το ρεύμα μπορείς να πάθεις καρδιακή προσβολή…

Πέντε άτομα σε ένα σπίτι συν ο J. συν οι δύο συγκάτοικοι και γκεστ ο Φ. δεν είναι πολύ πως να το πω, εύκολη κατάσταση. Ο μήνας του μέλιτος δεν κράτησε πολύ και τα πρώτα συννεφάκια έκαναν την εμφανισή τους το ίδιο απόγευμα. Ήταν σαν χτες που η κολλητή Άκυρη (καθαρά για συγγραφικούς λόγους) αποφάσισε να πει στον J ότι γουστάρει τρελά κάποιον άλλο (και όλοι καταλάβαμε ποιος δεν ήταν). Η Τρελή με Την Ηλεκτροπληξία έπαιρνε το τέταρτο μπάνιο της ημέρας (όλοι ήμασταν άπλυτοι για πέντε μέρες) και τελείωσε το ζεστό νερό. Καταλαβαίνεις αναγνώστη τι μεγάλο κακό μας βρήκε. Η Μινκ κλασικά σε κάποιο παράλληλο σύμπαν μιλούσε με κάποιους φανταστικούς φίλους από τα παλιά. Κι εγώ στην κουζίνα όπου προσπαθούσα να βγάλω άκρη με τον Ισπανό και τον Φ., κάτι που δεν έγινε ποτέ, καταφέραμε όμως να έρθουμε στο κέφι (τσακίρ θα έλεγα). Το αποτέλεσμα ήταν ένα σαλόνι, με εφτά νοματαίους, όλοι στραβωμένοι με τη ζωή τους, η Μινκ να προσπαθεί να γεμίσει το επικοινωνιακό κενό με θύμα τον φιλότιμο Φ. κι εγώ με τον Ισπανό να κοιτιόμαστε και να γελάμε στα όρια λιποθυμίας για κανένα μισάωρο…

Υ.Γ. ραντεβού στο ρακάδικο!

Road Trip

Με μια γκάιντα στο πίσω κάθισμα, έναν ιρακινό λαθρομετανάστη -με αψεγάδιαστη ελληνική αξάντ – στο πορτμπαγκάζ και Το Λάθος Άτομο στο τιμόνι (ας χάσω και την τελευταία έξοδο για τον αυτοκινητόδρομο! Ωχ αδερφάκι μου δεν έγινε και τίποτα!) θα κινήσουμε προς τη (γιατί καλέ) γειτόνισσα (αφού σου τηλεφώνησα) Σκοτία και συγκεκριμένα προς το Εδιμβούργο. Είμαι ένας τουρίστας βαθιά συγκινημένος γιατί πρώτον θα δω γνώριμες φάτσες και δεύτερον-ποιος ξέρει τι του επιφυλάσσει η μοίρα;- ίσως τον Χαϊλάντερ;; Γιατί το τσιγάρο μου στα Χάιλαντς θα το ανάψω οπωσδήποτε! Συν τοις άλλοις θα ήταν προσβολή να ξεχάσουμε το Τέρας του Λόχνες. Το οποίο οι Σκοτσέζοι το φωνάζουν φιλικά Nessie. Σα να λέμε Σούλα, ίσως και Κούλα. Εγώ προσωπικά αν ήμουν στη θέση του δε θα εμφάνιζόμουνα ποτέ ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το όνομα.

Από σήμερα το λοιπόν άρχισα να ψιλοβήχω στη δουλειά έτσι ώστε να φύγω νωρίτερα αύριο καθώς έχουμε κι ένα εξάωρο ταξίδι! Και να μη νομίζουν οι αναγνώστες ότι μόνο όποιος οδηγάει κουράζεται γιατί έχω να προσέχω τις πινακίδες. Το Τρίο Στούτζες με μπόνους την Ultimate Ταξιδιάρα ψυχή και ειδήμων της αγγλικής γλώσσας (the light does holidays)που υπάρχει θα ενώσουν τις δυνάμεις τους, τις μπύρες και τα χάγκις για ένα αξέχαστο και απαράμιλλης διασκέδασης Σαββατοκύριακο. Και ποιος ξέρει; Ίσως και βδομάδα, ίσως και μήνα, άντε γιατί συνειδητοποίησα ότι δε μου πάει να δουλεύω. (Σώπα!)

«Γιατί ο δρόμος είναι αλήθεια, χίλια κι ένα παραμύθια, είναι το σπίτι μας, δεν έχει τέλος…» , ξύλινα σπαθιά

Βολεν ζι Ντγινκεν;

Για! Για!!

Φεύγοντας από την Ελλάδα, έχασα πολλά, δηλαδή τους φίλους μου αλλά κέρδισα μια καρδιά εικοσιτεσσάρων καρατίων (ε; Δεν είμαι πολύ μούφας;!) και ένα σπίτι στο Μόναχο (εκεί ήθελα να καταλήξω με τις μαλαγανιές μου)!

Εκεί θα πάμε λοιπόν σε δυο εβδομάδες, για να γιορτάσουμε τη γιορτή της μπύρας και να φάμε σαν ευτυχισμένα γουρούνια όπως πάντα! Από το πρωί σκέφτομαι τα λαχταριστά λουκάνικα και το υπερμεγέθες σνίτσελ, το οποίο ποτέ δεν έχω φάει ολόκληρο, αλλά η καλή πρόθεση μετράει. Αυτό που μου έχει μείνει γενικώς και ειδικώς είναι η άπλα. Άπλα στους δρόμους, άπλα και στις μπυραρίες. Άπλα παντού. Όχι σαν το Λόνδίνο που σε κάθε σταθμό του μετρό το απόγευμα είναι σα να έχει συναυλία (και δεν έχεις εισιτήριο να μπεις). Οι Γερμανοί γουστάρουν άπλα! Επίσης θυμάμαι το χιόνι (που ευτυχώς δεν θα το πετύχω). Όταν χιονίζει, χιονίζει, δεν κοροϊδεύει. Δε θα σου χιονίσει πέντε λεπτά όπως στην Ελλάδα, όπου είναι αρκετά για να παραλύσει το κράτος. Θέλει την ώρα του και συγκεκριμένα τους μήνες του. Όταν πετύχαμε χιόνι, έφτανε μέχρι το γόνατο και τα παιδάκια ήταν κανονικά στο σχολείο. Και ναι! Μου έκανε εντύπωση.

Και ναι, ο τουρίστας δε θα κάνει τουρισμό! Θα πάει στο τρίτο σπίτι του (γιατί είναι πολύ μάγκας και έχει και θράσος και κλέβει και χανούτες από το ντουλάπι όταν οι άλλοι κοιμούνται!). Γιουπι!!