Αρχείο για Δεκέμβριος 2007

The Kodosouvli Mission

και άλλα ευτράπελα

Κεντρικός ήρωας της σημερινής ιστορίας μας θα είναι ο-για λόγους συντομίας και καινοτομίας- J. Γνωριστήκαμε στο φουαγιέ της σχολής αλλά η καθοριστική συνάντηση έγινε στην καφετέρια δίπλα στη σχολή, εκεί όπου παραδίδονταν τα λεγόμενα μαθήματα ζωής, ο καφές, τα χαρτιά, τα τοστ και το τσιγάρο. Μετά από αναρίθμητες τέτοιες συνεδρίες και αφού το παρεάκι είχε πλέον παγιωθεί στα δέκα άτομα (και πέντε αναπληρωματικούς), ένα ωραίο πρωί αποφασίσαμε να πάμε εκδρομή στο Μέτσοβο το Υπέροχο. Ναι, αγαπητέ, από αυτές τις εκδρομές που σε τσουβαλιάζουν τα κόμματα στο λεωφορείο και σε πάνε βόλτα, σε κερνάνε μια μπύρα και περιμένουν να τους ψηφίσεις (ακόμα). Μοναδικό το Υπέροχο Μέτσοβο, φτάσαμε τακτοποιηθήκαμε, όλοι βγήκαν τη βόλτα τους εκτός από εμάς καθώς τα (λιμά) αγόρια έπρεπε οπωσδήποτε να τελειώσουν την εξηκοστή όγδοοη παρτίδα χαρτιών. Τότε ήτο που παρατήρησα πρώτη φορά τις χοντρές στάλες ιδρώτα στο μέτωπο του J. Η ώρα ήταν περασμένη και ο εύσωμος σωματότυπος του δεν άφηνε περιθώρια για άλλο χασομέρι. Με μια αιφνιδιαστική κίνηση και ένα φουλ καρέ, τερμάτισε ένδοξα το παιχνίδι, έκοψε με ένα νεύμα τους πανηγυρισμούς και άνοιξε το δρόμο για την Ταβέρνα. Αλλο πράγμα από το Μέτσοβο δεν είδα τις δυο μέρες, α! και ένα παρακμιακό μπαράκι, το οποίο ήταν ψιλονορμάλ αλλά εμείς καταφέραμε να το καταστρέψουμε μέσα σε μισή ώρα. Την επομένη θα φεύγαμε γύρω στο μεσημεράκι, το κοντοσούβλι και το ξενύχτι μας είχαν πέσει βαριά, κι όμως ο J γύρω στις οχτώμιση φρόντισε να μας σηκώσει σχεδόν όλους με τις γνωστές δημοκρατικές διαδικασίες για μια τελευταία επιδρομή στην Ταβέρνα. Ήταν με λίγα λόγια όλοι με το συνδυασμό καφέ τσιγάρο τυρόπιτα κι εμείς κι η τσίμπλα περιμέναμε τον μάστορα να ψήσει. Και τι να κάνεις; Άντε βγες και πες; Όταν σου ασκείται ψυχολογική πίεση από κάποιον τέσσερις φορές μεγαλύτερο από σένα, πως ακριβώς να πεις όχι;

Όταν σου μιλάει ο μεγαλύτερος μούφας παπαρολόγος με το μικρόβιο της πολιτικής στο αίμα του, πως να αντισταθείς; Πρώτος μαθητής στο σχολείο, στα εικοσιδύο του παράγοντας γνωστής τοπικής ομάδας της γ’ εθνικής και αιώνιας αντιπάλου της Άσβηστης Φλόγας (δε θα πω άλλα), ο J είχε πάντα τον τρόπο να πετυχαίνει το σκοπό του, συνήθως με αθέμιτα μέσα. Ένα από τα Τοπ του, είναι το αξέχαστο εκείνο εράσμους στην μακρινή Ισπανία. Εκεί που θα τον επισκεπτόμασταν τρία άτομα και καταλήξαμε πέντε, συμπεριλαμβανομένης της Μινκ. Τότε που τον Γ. τα κορίτσια τον είχαν αφήσει μόνο του στο αερόδρομιο του Μιλάνου και το σκουρόχρωμο κρητικό δέρμα του τον πρόδωσε, καθώς δύο τύποι με πολιτικά του άρχισαν την ανάκριση. Ήταν τότε που η νευρωτική Ι. πήγε να ανοίξει τη λάμπα και τη χτύπησε λίγο (λίγο λέμε) το ρεύμα στο σπίτι του J. και μας έβαλε να τη τρέχουμε στο νοσοκομείο γιατί η γιαγιά της της είχε πει ότι αν σε χτυπήσει το ρεύμα μπορείς να πάθεις καρδιακή προσβολή…

Πέντε άτομα σε ένα σπίτι συν ο J. συν οι δύο συγκάτοικοι και γκεστ ο Φ. δεν είναι πολύ πως να το πω, εύκολη κατάσταση. Ο μήνας του μέλιτος δεν κράτησε πολύ και τα πρώτα συννεφάκια έκαναν την εμφανισή τους το ίδιο απόγευμα. Ήταν σαν χτες που η κολλητή Άκυρη (καθαρά για συγγραφικούς λόγους) αποφάσισε να πει στον J ότι γουστάρει τρελά κάποιον άλλο (και όλοι καταλάβαμε ποιος δεν ήταν). Η Τρελή με Την Ηλεκτροπληξία έπαιρνε το τέταρτο μπάνιο της ημέρας (όλοι ήμασταν άπλυτοι για πέντε μέρες) και τελείωσε το ζεστό νερό. Καταλαβαίνεις αναγνώστη τι μεγάλο κακό μας βρήκε. Η Μινκ κλασικά σε κάποιο παράλληλο σύμπαν μιλούσε με κάποιους φανταστικούς φίλους από τα παλιά. Κι εγώ στην κουζίνα όπου προσπαθούσα να βγάλω άκρη με τον Ισπανό και τον Φ., κάτι που δεν έγινε ποτέ, καταφέραμε όμως να έρθουμε στο κέφι (τσακίρ θα έλεγα). Το αποτέλεσμα ήταν ένα σαλόνι, με εφτά νοματαίους, όλοι στραβωμένοι με τη ζωή τους, η Μινκ να προσπαθεί να γεμίσει το επικοινωνιακό κενό με θύμα τον φιλότιμο Φ. κι εγώ με τον Ισπανό να κοιτιόμαστε και να γελάμε στα όρια λιποθυμίας για κανένα μισάωρο…

Υ.Γ. ραντεβού στο ρακάδικο!

Advertisements

Εσύ, πώς κοιμάσαι τα βράδια;

Άσε με κάτω ρε!Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η αθρόα μεταφορά αδέσποτων ζώων (κυρίως σκύλων αλλά και γάτων), από την Ελλάδα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 8.000 μέχρι και 150.000 αδέσποτα ζώα ετησίως! Δεν είναι λίγες οι φορές που, φιλόζωοι έχουν παρεμποδίσει τη μεταφορά ζώων, αφού έχουν διαπιστώσει πως δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις υιοθεσίας αδέσποτων ζώων –όπως αυτές ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία, με συνέπεια να μην διασφαλίζεται, ούτε στο ελάχιστο, η τύχη των ζώων όταν μεταφέρονται εκτός συνόρων!  Που πάνε τα αδέσποτα; Ποια η κατάληξή τους, όταν δεν είναι καταγεγραμμένα από τις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες και όταν δεν υπάρχουν ούτε καν οι υπεύθυνες δηλώσεις των ατόμων που θα τα υιοθετήσουν, οι οποίες να αναφέρουν πως τα συγκεκριμένα ζώα δεν θα χρησιμοποιηθούν σε πειράματα; Πόσο φιλοζωική ενέργεια είναι η μαζική μεταφορά τους κάτω από άθλιες συνθήκες;  Ας θυμηθούμε τη μεταφορά αδέσποτων που εμποδίστηκε στο αεροδρόμιο ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, το 2004, ας θυμηθούμε την κατάσχεση 39 σκυλιών (που είχαν φορτωθεί στην Κέρκυρα), στην Πάδοβα της Ιταλίας τον Απρίλιο του 2006,  ας θυμηθούμε τον πρόσφατο εντοπισμό δυο φορτηγών (που είχαν ξεκινήσει από την Κέρκυρα) στην Ανκόνα της Ιταλίας, με προορισμό τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτή την περίπτωση, ο μεταφορέας στην αρχή δήλωσε οτι μεταφέρει 45 σκύλους στις νέες τους οικογένειες, αλλά βρέθηκαν 102 σκύλοι (μεταξύ τους και αρκετά κουτάβια) οι οποίοι μεταφέρονταν σε άθλιες συνθήκες, ανάμεσα σε άλογα, με ελλιπή συνοδευτικά έγγραφα και κατασχέθηκαν από την ιταλική αστυνομία. Αυτά είναι τα γεγονότα! Όπως γεγονός είναι οτι όσοι προσπάθησαν να παρεμποδίσουν την παράνομη μεταφορά αδέσποτων σκύλων σύρθηκαν σε δίκες από αυτούς που (και κατά δήλωσή τους) παρέβησαν τη σχετική νομοθεσία. Όσοι αναρωτήθηκαν για τη σκοπιμότητα της μεταφοράς ζώων στο εξωτερικό και όσοι ζήτησαν να τηρούνται οι νόμοι σε τέτοιες ενέργειες μηνύθηκαν για συκοφαντική δυσφήμιση των «ελληνικών φιλοζωϊκών σωματείων»! Αναγκάστηκαν να υπερασπιστούν τις απόψεις τους σε αλλεπάλληλες δίκες, οι οποίες αναβάλλονταν διαρκώς, μέχρι την τελική αθώωση των κατηγορουμένων! Το αποτέλεσμα δεν ήταν άλλο από την οικονομική κατάρρευση και, τελικά, τη φίμωση όσων διαμαρτύρονταν για τη μη τήρηση της νομοθεσίας –όπως έγινε στην περίπτωση του ΤΕΤΡΑΠΟΔΟΛΟΓΕΙΝ (η ιστοσελίδα του οποίου έχει αποσυρθεί πλέον από το διαδίκτυο), αλλά και σε αρκετές ακόμα περιπτώσεις μεμονωμένων ατόμων. Αν αυτό δεν συνιστά λογοκρισία και παρεμπόδιση της ελεύθερης έκφρασης, τότε οι συγκεκριμένοι όροι έχουν χάσει πλήρως το νόημά τους. Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό ισχυρίζονται πως το κάνουν γιατί οι συνθήκες διαβίωσής τους στην Ελλάδα είναι άθλιες. Και, προκειμένου να τα σώσουν από τη βαρβαρότητα, παραβαίνουν την, κατά την άποψή τους «ανεφάρμοστη ισχύουσα νομοθεσία». Ελπίζουμε να μην βρεθούν αύριο κάποιοι, το ίδιο φιλεύσπλαχνοι, οι οποίοι θα αρπάζουν τα παιδιά των φαναριών, θα τα τσουβαλιάζουν σε κοντέινερ και θα τα στέλνουν για υιοθεσία στο εξωτερικό, προκειμένου να τα σώσουν από την κακομεταχείριση!  Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό υποστηρίζουν πως οι συνθήκες στις Ευρωπαϊκές χώρες είναι «παραδεισένιες». Θυμίζουμε οτι αναφέρονται σε χώρες που εφαρμόζουν την ευθανασία στα κυνοκομεία τους, χώρες για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την κατασκευή και εμπορία γούνας από γάτες και σκύλους και έχουν προϊστορία, τόσο στην βαρβαρότητα κατά ζώων, όσο και στην χρησιμοποίησή τους σαν πειραματόζωα. Και να υπενθυμίσουμε πως ο ισχυρισμός της αδυναμίας χρησιμοποίησης αδέσποτων για πειραματικούς σκοπούς δεν ευσταθεί, τόσο σύμφωνα με σχετικό πόρισμα Ελλήνων κτηνιάτρων, όσο και με βάση τη λογική. Γιατί αδυνατούμε να αντιληφθούμε τη σημασία της γονιδιακής καθαρότητας σε περιπτώσεις όπου οι δοκιμές αφορούν το τρίχωμα των ζώων (π.χ. σαμπουάν) ή όταν σπάνε τα κόκαλα των σκύλων σε πειράματα σχετικά με κατάγματα ή ακόμα και στις περιπτώσεις όπου τα ζώα χρησιμοποιούνται σε δοκιμές αποτελεσματικότητας όπλων.  Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό αποδεικνύουν το γεγονός της υιοθεσίας τους από οικογένειες παρουσιάζοντας φωτογραφίες σκύλων σε εσωτερικούς χώρους σπιτιών. Να μας συγχωρέσουν την καχυποψία, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Μεμονωμένες φωτογραφίες σκύλων δεν αποδεικνύουν  πως αυτά είναι τα ζώα που μεταφέρθηκαν εκτός Ελλάδος, ούτε αποδεικνύουν πως αυτά είναι όλα τα ζώα. Μόνο η τήρηση των νομικών προϋποθέσεων μπορεί να εξασφαλίσει, σε κάποιο, έστω, περιορισμένο βαθμό τη μεταφορά των ζώων για υιοθεσία. ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΟΖΩΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ: -Να φροντίζουν για την απαρέγκλιτη τήρηση της νομοθεσίας σχετικά με την εξαγωγή ζώων από τη χώρα.-Να φροντίζουν για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών  επιβίωσης των αδέσποτων στην ίδια τους τη χώρα και να μην εξάγουν τα ζώα αφήνοντας αμετάβλητες τις συνθήκες επιβίωσής τους στην Ελλάδα. Η εξαγωγή ενός προβλήματος, κάθε άλλο παρά επιλύει το πρόβλημα.

-Να επενδύουν τους οικονομικούς τους πόρους στη δημιουργία συνθηκών περίθαλψης των αδέσποτων και όχι σε αναποτελεσματικές μηνύσεις.

 ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ: -Να καλύψει το νομικό κενό του ν. 3170/2003, προβλέποντας την τιμωρία όσων μεταφέρουν, παράνομα, αδέσποτα σε χώρες του εξωτερικού και εφαρμόζοντας επιτέλους τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 998/2003 (βάσει του οποίου κατασχέθηκαν τα ζώα στην Ανκόνα και παραπέμφθηκαν οι παραβάτες στη Δικαιοσύνη).-Να εντατικοποιήσει τους ελέγχους του στις εξόδους της χώρας, προκειμένου να αποτρέψει την παράνομη εξαγωγή αδέσποτων ζώων.-Να βοηθήσει έμπρακτα τους Δήμους στις προσπάθειές τους για περισυλλογή, πιστοποίηση και απελευθέρωση των αδέσποτων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον.

Λέξικορ

open plan office (το): Γνωστό και ως βιβλιοθήκη Αριστοτελείου, αποτελεσματικός τρόπος ολικής καταστροφής, με μη δυνατότητα επαναφοράς της Αυτοσυγκέντρωσης. Ένα μπαλάκι απο δώ, μια τσίχλα από κει, κανά δυο βλέμματα όταν περνάει η Τρομακτική Συνάδελφος, είναι αρκετά για να χάσεις την οποιαδήποτε προθεσμία.

προθεσμία (η): άτυχη έννοια, αν ήταν κλάμπ θα ήταν πάντα άδειο και καλύτερα θα μπορούσε να παρομοιαστεί με το Λόττο. Συνήθως τίθεται από αθεράπευτους ρομαντικούς ονειροπόλους, με κωδικό όνομα «Αφεντικά» που αρνούνται να κοιτάξουν στα μάτια την πραγματικότητα. Όταν φτάνει η ώρα της, όλοι θυμούνται κάποια μακρινή τους συγγένεια στη χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου.

Μετρό (το): απάντηση σε τριφασικό σταυρόλεξο στην πρόταση: Καλό με μέτρο. Ααααχχ…κέφια! Να είσαι χαλκομανία στην πόρτα, με άλλους 20 που πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσουν την εφημεριδούλα τους, οι οποίοι μαζεύονται στο κέντρο της εισόδου και για κάποιο δικό τους, προσωπικό μάλλον λόγο δεν προχωρούν προς τον αφιλόξενο (;) διάδρομο όπου οι υπόλοιποι πέντε νοματαίοι παίζουν άνετα ένα ποδοσφαιράκι.

Εστιατόριο (το): χώρος ευχάριστος με προσιτές τιμές, μέσα στο κτίριο που στεγάζεται η βιβλιοθήκη, εχμ, το γραφείο, όπου δίνεται η ευκαιρία στα χίλια πρόσωπα του Βελζεβούλ να πάρουν μορφή και αλίμονο, γεύση, υπό την άγρυπνη καθοδήγηση του αρχι(/)σεφ.

Bonus (το): Δε ξέρω τι είναι, δεν το έχω δει ποτέ, αλλά ξέρω ότι θα το πάρει ο άμοιρος φίλος της συναδέλφου μου που κανονικά δουλεύει μέχρι τις έντεκα (το βράδυ) αλλά στα μεγάλα κέφια κάθεται και μέχρι τις πέντε (το πρωί)… ναι αυτόν εννοώ που είναι 28 και μοιάζει σαραντάρης από το άγχος (αυτά τα λέω στον εαυτό μου, τη φρεσκαδούρα, για παρηγοριά).

άρες μάρες κουκουνάρες

Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή (baby) και οι μύγες είναι παχιές τον Αύγουστο. Πρόκειται για δυο αλήθειες βαθιά ριζωμένες μέσα μου, ειδικά από τότε που μετακόμισα και η αναλογία χαράς και παπαριάς εναλασσόταν με ρυθμούς μέρμηγκα που πάντα ήθελε να είναι τζίτζικας, με την παπαριά να υπερισχύει της χαράς και της τρομάρας. Όταν ο κοινωνικός σου κύκλος εν μία νυκτί μεταλάσσεται από φυσιολογικό σε ανύπαρκτο, τότε κάπως πρέπει να επιβιώσεις. Η ευαίσθητη κανονική επιδερμίδα δέχεται ισχυρές ποσότητες κρύου αέρα, κρύας βροχής και κρύου, ένα βήμα πριν το πέσιμο της μύτης και της γάγγραινας, οπότε εκεί που αναρωτιέσαι πως βρέθηκα εδώ εγώ τώρα και τι δεν πάει καλά και γιατί αυτό το διπλό λεωφορείο φαίνεται από το παράθυρο μου; Που είναι το 39 που πάει Κηφισιά; που είναι το 17 της Τριανδρίας; και άλλα τέτοια ωραία και αρχίζει σιγά σιγά η πέτσα σου να σκληραίνει, στρώματα προστασίας αυτοδημιουργούνται και ξυπνάς ένα πρωί και σκέφτεσαι ότι κάτι σ’ενοιαζε παλιά αλλά τώρα σου διαφεύγει και ότι πρέπει να βιαστείς να προλάβεις το τρένο. Οι φίλοι είναι λίγο πιο μακριά από το διάολο, στη δουλειά όλα καλά, τα ποτά καθαρά και η συνεννόηση μπουζούκι και ο καιρός περνάει…Οι αμείλικτες ρυτίδες βαραίνουν το άλλοτε δροσερό σου πρόσωπο, τα σημάδια του γήρατος εμφανώς πρωτοστατούν στην άλλοτε μπουμπουκένια φάτσα σου, κάνεις πιάτσα στο Σόχο και τα πρωινά πουλάς Big Issue. Εντάξει το γάμησα…ας δουλέψω λίγο. Α ρε αφεντικό με τα ταξίδια σου (και τα ξύδια σου).

Πληροφορία της εβδομάδος (ΣΟΣ/θα πέσει εξετάσεις): Στο Ελ Σαλβαδόρ μαζί με τη μπύρα σου κόβουν από το παραδίπλα δέντρο φρέσκα μάγκος για μεζέ. (Ελίτσα και άγιος ο θεός) καιη χώρα έχει μέγεθος όσο τι να πω από Θεσσαλονίκη μέχρι Λάρισα. Μετά είμαστε στην πόλη και πνιγόμαστε (οι άμοιροι οι κάτοικοι τι να πουν που σε τρεις ώρες είναι Γουατεμάλααα;).