Πτήση Τσάρτερ και τα μυαλά στα κάγκελα

-Πάρε τηλέφωνο να επιβεβαιώσεις την πτήση.

-Ναι, γεια ζαζ. Παίρνω να επιβεβαιώσω την πτήση 666-668 (the number and the neighbor together)

-Ε, ναι κοπέλα μου τελικά πετάς εννιάμιση, άντε γεια σου τώρα.

Futourist ecstatic arrives at the airport:

Εχμ ναι…η μόνη πτήση με τον αριθμό του κτήνους πετάει για Θεσσαλονίκη αλλά ΜΕΣΩ Παρισίων και με μια ώρα καθυστέρηση. Μάλιστα. Της κοπέλας στο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ταξιδιωτικό γραφείο προφανώς της διέφυγε αυτή η μικροσκοπική λεπτομέρεια. Μια φακλάνα δίπλα ωρύεται: Ποιοι είναι οι έξτρα; (Οι ποιοι;) Αυτοί που δεν είναι με τον Ζορπίδη! Αυτά είναι, γίναμε ΚΑΙ εξτρα. Με τα πολλά και με μια καινούρια φιλία (όχι από το γκρουπ του Ζορπίδη ΦΥΣΙΚΑ) φτάνουμε στο Παρίσι. Το νεό ελληνικό αίμα που εισέρχεται με φόρα στο δύστυχο “αεροπλάνο” βράζει. Οι αριθμοί των θέσεων ίδιοι με εκείνους επιβατών που ήδη στρογγυλοκάθονται και ο πανικός αρχίζει να γεμίζει την ατμόσφαιρα όπως ο καπνός λίγο πριν τη φωτιά. Φωνές διάσπαρτες γλείφουν όπως οι φλόγες, το χώρο:

-Τασούλα, να κόψεις τον κώλο σου να βρεις θέση για μένα και το παιδί.(Σωστός)

Το πάντα επίκαιρο: Θα σας κάνω καταγγελία! και άλλα τέτοια ωραία.

Οι ώρες κυλούν απελπιστικά αργά και η βλαχοκατάσταση των διπλανών μου (από αυτά τα ζευγάρια που υπάρχουν για να διαταράσσουν με τη βλακεία τους τη συμπαντική ισορροπία) δεν περιγράφεται. Όμως, ναι σε λίγο τα αυτιά θα αρχίσουν να βουλώνουν, τα μάτια να βουρκώνον, ο Λευκός Πύργος να αχνοφαίνεται! Προσγείωση!!!!!

Λίγα λεπτά αργότερα και καθώς το αεροπλάνο τρίβεται ηδονικά στο διάδρομο, ο βλακοδιπλανός μου σηκώνεται γιατί πιάστηκε. Ρϊχνει το απαραίτητο για την περίσταση ρέψιμο και αράζει όρθιος με το λαμπάκι για τη ζώνη ακόμη αναμμένο. Αυτό δημιουργεί ένα μίνι νευρικό κλονισμό στον πιλότο, όπου και αποφασίζει να φρενάρει απότομα, ουρλιάζοντας συνάμα να καθίσουν κάτω όλοι οι επιβάτες. Ο διπλανός μου φυσικά δεν καταλαβαίνει ΓΡΙ οπότε και συνεχίζει το τέντωμα. Ευγενικά του ζητώ να παλουκωθεί επιτέλους αλλά όχι, έχει απορίες:

-Γιατί αφου φτάσαμε;! Θα του κάνω καταγγελία!!!

-Τι είναι το αεροπλάνο το 17 της Τριανδρίας να πατήσετε το κουμπί και να κατεβείτε;

Δυστυχώς δεν είχαμε το ίδιο χιούμορ με αποτέλεσμα να ξινίσει αλλά και να καθήσει.

Τα μαυρισμένα μάτια του μπαμπά μου (από την αυπνία) και τα μάτια-φρουτάκια του Τρίο Μπελκάντο με περίμεναν στο φιλικό για τους χρήστες αεροδρόμιο…

to be continued

Φώτη παιδί μου το καπέλο σου!!

Κυκλοφορεί μαζί με σούπερ κατερίνα και αξέχαστη μανίνα το ΒΙΒΛΙΟ των Καπέλων με την πρωτότυπη ονομασία Καπέλα στα Φώτα

Το απαράμιλλης ομορφιάς εξώφυλλό του και η γεμάτη γεύση του το κάνουν ευχάριστο στο τηγάνισμα και ενίοτε στο διάβασμα. Ήτο δεκαπέντε χρόνια πριν, στον Οβελίξ στη Βουρβουρού, όπου μετά την δέκατη τρίτη πίτσα, έπεσε η ιδέα αλλά ευτυχώς όχι στο πάτωμα που ήταν γεμάτο σάλτσα. Η φιλότιμη ομάδα αγκάλιασε την ιδέα-λίγο πιο σφιχτά από ότι έπρεπε- με αποτέλεσμα εκείνο το όνειρο θερινής νυκτός ύστερα από δεκαπέντε χρόνια αγώνων να πάρει τελική μορφή χάρη στον τυπογράφο και τα τυπογραφικά του μηχανήματα.

Είπαν για το βιβλίο

“Θεϊκή Αποκάλυψη, το εμπιστεύομαι μέχρι την τελευταία του σταγόνα”, Sunflower Torpedo

“Αναμφίβολα το γούρι του 2008″ Βίκυ Πατατάκη

“Transcendental” Dettol

“Σκέψου πριν το αγοράσεις” Φρέντυ Γερμανός

Το βιβλίο κυκλοφορεί στις καρδιές μας και στον Σπόρο (Σπύρου Τρικούπη 21, στα Εξάρχεια)