Μετά το ασύστολο λιώσιμο και την πλήρη αδράνεια του Σαββάτου, την Κυριακή ο τουρίστας και ο Κούλ Αλέξης αποφάσισαν να ποδηλατίσουν προς το Λονδίνο.
Είχα καιρό, είναι η αλήθεια, με αποτέλεσμα στην πρώτη ανηφόρα το πνευμόνι μου να αρχίσει να φωνάζει απεγνωσμένα για βοήθεια. Μια ανάπηρη γιαγιά με προσπέρασε και η γλώσσα μου δέθηκε για πάντα με την άσφαλτο. Εντάξει, εντάξει, υπερβάλλω 
Με τα πολλά φτάσαμε, κάναμε τη βόλτα μας και λίγο πριν επιστρέψουμε (με τα ποδήλατα πάντα), καθήσαμε για φαγητό. Ε, ο Κούλ Αλέξης, πάντα προνοητικός και πάντα κουλ, πήρε ένα μικρό σαντουιτσάκι με φαλάφελ! Εγώ όμως ακολουθώντας τη συνταγή, νηστικό αρκούδι δε χορεύει, πήρα το μεγάλο φαλάφελ με τις εξτρα πατάτες και το έξτρα αναψυκτικό. Κακώς, πολύ κακώς. Γιατί η ζωή μετά το γεύμα τράβηξε την ανηφόρα και μου πήρε λίγο χρόνο να συνέλθω σε αντίθεση με το παρεάκι μου το χαρωπό…
Έχοντας, με βάση πρόχειρους υπολογισμους, φτάσει αισίως τα 90χμ. και λίγο πριν την πολυπόθητη γραμμή του τερματισμού, ο τουρίστας αντί να βλέπει το δρόμο, φανταζόταν το μπάνιο. Σπασμένο μπουκάλι κάνει την εμφανισή του και τουρίστας πέφτει με άνεση πάνω του. Με λίγα λόγια έπαθα λάστιχο…
Κουλ Αλέξης: Καλά;; Δεν τα είδες τα γυαλιά;
Τουρίστας(με ύφος επαγγελματία φακίρη): Εεεε, τα είδα, αλλά έχω ξαναπεράσει πάνω από γυαλιά και δεν έχω πάθει φούιτ….
Κουλ Αλέξης: Καλά;; Δεν τα είδες τα γυαλιά;;
Τουρίστας-Μούφας: Εεεε, έκανα κακό υπολογισμό και την τελευταία στιγμή ήταν αδύνατο να αλλάξω ρότα….
Κουλ Αλέξης: Καλά, πάμε στο σταθμό!! Δεν πειράζει!
Τουρίστας: Είναι μακριά ο σταθμός (γιατί μου χει βγει κι η γλώσσα)
Κουλ Αλέξης: Ε, σε κανα εικοσάλεπτο θα είμαστε εκεί!
Τουρίστας (στραβωμένος) παίζει την κασέτα: γκρίνια κι άγιος ο Θεός
Κούλ Αλέξης παίζει την κασέτα: Καλά δεν τα είδες τα γυαλιάαα;;
Για να μην τα πολυλογώ, μια ώρα μετά φτάσαμε στο σπίτι-στόχο όπου έπεσα σε καταστολή για την υπόλοιπη βραδιά, σε αντίθεση με τον κουλ Αλέξη που αν δεν είχε να πάει στη δουλειά ακόμη στο δρόμο θα ήτανε! 
Άψογος ο τουρίστας, μόνο αυτό έχω να σου πω!
κι εγώ το ίδιο θα έκανα – πονάνε τα πόδια ακόμα;;;;
Καλό κουράγιο, φουρφουράκι, και η κασέτα “γκρίνια” έχει πολλές παραλαγές – εμας να δεις τι πάιζει, σε ανάλογες περιπτώσεις!!
Καλημέρες (τώρα μπήκα σπίτι. Είπαμε, έχουμε τρέξιμο τώρα, και μάλλον θα φτιάξω κι εγώ tag :Γκρίνια!
Μ’αρέσει πάρα πολύ το ποδήλατο, αλλά είχα να κάνω τόση πολλή ώρα, πριν από τις διακοπές και μου πεσε λίγο βαρύ, όσο να πεις! Κι αυτά τα γυαλιά;;Μες τη μέση του δρόμου! Φταίω;;; Όχι πες!! Φταίωωωω;;;
Άντε, τι να ευχηθώ;; καλό τρέξιμο;; Ελπίζω να τα βάλεις όλα σε τάξη σύντομα και χωρίς άγχος!!
Αψογότατος ο Τουρίστας! Μόνο που, για να ενημερώσουμε αμερόληπτα το αναγνωστικό κοινό του blog ώστε να μην βγάζει ανάρμοστα για τις περιστάσεις συμπεράσματα, προσωπικά δεν βάζω καμιά κασέτα! Ίσα-ίσα, νομίζω πως ο σαρκασμός και η ειρωνία μου είναι κάθε φορά πρωτοτύπα ανάλογα με τις “έκανα-μπιπ-και-νευριάζω-κι-από-πάνω” περιπτώσεις!
Έλα, βρε Dot, μη θυμώνεις!
(”αν δεν ταιριάζαμε”, κλπ, λέει η παροιμία! )
Είμαι σίγουρη για την ειρωνία και το σαρκασμό σου! τα βλέπω!
Φιλιά και στου δυο σας.
Ντρόπη και αίσχος!! Μη δίνεις σημασία γλυκοπατάτα!!! Αφού έχει παλιές επιτυχίες η κασέτα και τις θέλει το κοινό!! Φταίιωωω;;!! Φταίω που ήρθαν μπροστά μου τα γυαλιάαα;; Συμβαίνει και στους καλύτερους!!
Φουρφουράκι, μήπως να την φέρναμε λίγο στο σήμερα, να είναι κι ευχαριστημένος;;;;
να αφήναμε την κασσέτα, να βάζαμε κάτι άλλο….
Κάτι σε CD σε mp3 ίσως;;;
(τα ίδια μου λέει κι ο δικός μου κουλ, σε καταλαβαίνω!!!)
XAXAXAXA!! Δε φτάνει αυτό!!! Δε διάβασες το επιπλέον σχόλιο στο μπρέηκ νιουζ!!! Μας κατηγορεί ότι “τον φάγαμε το Δήμου” και έκλεισε πάλι το μπλογκ!! Καταλαβαίνεις τι συνεπάγεται αυτό… Το στερητικό σύνδρομο ξεκινάει από σήμερα!!!
σέλω κι εγώ ποζήλατοοοοοοοοοο
(πλάκα πλάκα μια φορά αποπειράθηκα να το βγάλω όξω στην Αθήνα και παραλίγο να με πάρουν σβάρνα 2 λεωφορεία κι ένας παππούς με μάζντα)
το διάβασα – και κάνω σκληρή προσπάθεια να τον βοηθήσω!!!!!
Νομίζεις ότι θες!! Δε θες!! Ειδικά αν έχεις τον κουλ Αλέξη δίπλα σου, που είναι σα να γεννήθηκε στη σέλα!! Βαριά καταστολή το βράδυ…
Εγώ παίρνω οδηγίες και τρώω και την χριστοπαναγία μου αλλιώς με πατάει στο χαλαρό το διώροφο φιλικό λεωφορειάκι…
Αφαιρούμαι καμιά φορά, τι να κάνω;
Αφαιρήσε;! Καμιά φορά;! Αναγνώστη, διάβασε “είμαι διαρκώς αφηρημένη, συνέχεια, γενικώς δεν γουστάρω το πράσινο χρώμα του ποδηλατόδρομου επειδή δεν πάει με την γαλάζια μπλούζα μου και το χρυσό μανό μου!”… Ευχαριστώ!
Μα καλά; Δεν τα είδες τα γυαλιά;;; :-p
Αι σιχτίρ, τα είδα, αλλά είπαμε: έχω ξαναπατήσει και δεν έπαθα φούιτ! Τρομερή δικαιολογία;; Φοβερή;; Άπαιχτη;;!!!
Αν με ξαναπικάρετε έτσι άσχημα, θα σαμποτάρω και άλλα ποδήλατα!!!
εγώ το είπα από την αρχη: άψογη!
και η δικαιολογία άπαιχτη!!!!
Αυτό το “θα σαμποτάρω και άλλα ποδήλατα” απευθύνεται κάπου συγκεκριμένα;! Αν ναί, νομίζω πως είναι καιρός να μάθεις κι εσύ Φουρφούρι να αλλάζεις λάστιχο!
E…μια πλακίτσα κάναμε!!Ενα τόσο δα αστειάκι!! Χα! Τσσσ…Φαρσέρ!! Φαρσέρ!!!
Φουρφούρι, παιδί μου, κι εγώ λατρεύω το ποδήλατο στο ίσωμα. Στην ανηφόρα, το βάζω στο τραμ και βγαίνουμε μόλις γίνει πάλι ίσωμα!
Αλλά κι εσύ ρε παιδάκι μου, ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΔΕΣ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ?
Ντοτ=Κουλ Αλέξης?
Ντοτ, είστε κακιασμένος και αυτό που κάνεις είναι αντιπαιδαγωγικό!
Ντρέπομαι που το λέω αλλά δεν ξέρω ποδήλατο.
Και τώρα εκπλαγείτε όσο θέλετε.
Εγώ σκέφτομαι να πάω για ύπνο.
Καληνύχτα!
Καλά ΟΛΟΚΛΗΡΗ Βασίλισσα και δε ξέρεις ποδήλατο;;; Ε, βέβαια, μεγαλωμένη στο πούπουλο μ ε τους σωφέρ!!! Δεν έπρεπε να περιμένω να ξέρεις!!! Το ψωμάκι το ξέρεις;;; Η μόνο παντεσπάνι τρώμε;;;;
Καλημέραα!!!