Είναι μεγάλη μέρα σήμερα, βοήθειά μας! Είναι του Αγ. Παντελεήμονα, που καλά καταλάβατε, τους ελεεί όλους!Γιορτάζει σήμερα ο Άγιος, γιορτάζει και το χωριό μου. Και είναι η δεύτερη χρονιά που δεν είμαι εκεί, αλλά δε θα ξαναγίνει το υπόσχομαι. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, οργανώνουμε το παραδοσιακό πανηγύρι, με χορούς, τραγούδια, προσκηνύματα, περιφορές και το κυριότερο ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ! Κι εδώ θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του αναγνώστη. Έτσι, λοιπόν κάθε χρόνο αναλάμβανα το ρόλο του Βέγγου-γκαρσονιέρας (ουπς σερβιτόρας εννοώ) πάντα πρόθυμη και στις υπηρεσίες του κόσμου. Ενθυμούμαι, πριν από δύο χρόνια, στην τελευταία συμμετοχή μου δηλαδή, έτρεχα σαν την τρελή με παραγγελίες, σουβλάκια, κοκακόλες μέχρι που ο ταχυδρόμος του χωριού-φίλος αδελφικός της οικογενείας-Ταμίας στο πανηγύρι έκανε την κίνηση Ματ. Έβγαλε από το συρτάρι ένα πλαστικό μπουκαλάκι, που φαινομενικά περιείχε αυτό που του άξιζε, δηλαδή νερό. Κι όμως, αναγνώστη, μην πέσεις στην παγίδα!! Το μπουκαλάκι πρώτον διπλασιάστηκε (ένα για μένα, ένα για τον ταμία) και δεύτερον περιείχε αγνό αποσταγμένο τσίπουρο άνευ γλυκάνισου. Χαλάρωσε, έφη ο πενηντάρης ταμίας και έγινε το θέλημα του! Και άρχισε το πραγματικό πανηγύρι, και μπερδέυτηκαν οι παραγγελίες αλλά δεν πείραζε γιατί όλοι ήταν ήδη κομμάτια και γελούσαν και χόρευαν και τα μπουκαλάκια πολλαπλασιάζονταν με γεωμετρική πρόοδο. Και του χρόνου μπαμπάααα!
Αρχείο για Ιουλίου, 2007
Παράκρουση (Μόνιμη)
Δημοσιευμένο Ιουλίου 25, 2007 Drain Bramaged , Stranger than fishin' 16 Comments-Καλό μεσημέρι φίλες και φίλοι, ζωντανά από τον πρώτο όροφο του ΜπιΜπιΣι. Αλλη μια μέρα, άλλη μια όμορφη συνταγή! Σήμερα κοντά μας η κυρία Πόπη από Βέροια. Πόπη!
-Καλησπέρα Σούλα και ευχαριστώ για τη φιλοξενία στην εκπομπή σου, που είναι τόσο υπέροχη. Καλησπέρα αγαπητοί τηλεθεατές! Μαζί σήμερα θα μαγειρέψουμε μια σπεσιαλιτέ του χωριού μου του Λεξοτανίλ. Σούλα!
-Πόπη!
-Σούλα!
Γελάκια και χειροκροτήματα του κοινού για το ελαφρύ αστειάκι των δύο τηλεοπτικών αστέρων.
- Αλλά ας περάσουμε στην εκτέλεση. Έχουμε όλα τα φανταστικά υλικά κοντά μας και μπορούμε να ξεκινήσουμε. Σήμερα το κοινό μας θα έχει τη χαρά να απολαύσει μια ομελέτα-ροκ με σως κουνάβι που ξέρω ότι όλοι αγαπάτε!
-Πόπη! Πραγματικά μας κακομαθαίνεις.
-Σούλα, η μαγειρική θέλει προσήλωση και θυσίες. Φίλες και φίλοι ξεκινάμε! Παίρνουμε το κουνάβι και τοποθετούμε στα αυτιά του το ipod, έχοντας το ρυθμισμένο να παίζει τις αξέχαστες επιτυχίες του ντουέτου Βουγιουκλάκη-Παπαμιχαήλ. Σιγά σιγά θα δείτε το κουνάβι να λιώνει από ευδαιμονία. Μόλις αρχίσει να μελώνει αφαιρείτε τα ακουστικά. Προσθέτετε λίγη γύρη παπαρούνας και η σως είναι έτοιμη.
-Πόπη μου είναι μια τρέλα η σως!!!
Χειροκροτήματα δυνατά.
-Ευχαριστώ Σουλάρα μου κι εσένα και τη φανταστική εκπομπή σου. Και τώρα περνάμε στην ομελέτα. Για το μείγμα θα χρειαστούμε 500γρ. στόκο, δέκα αυγά στρουθοάμυλου, λίγο αλάτι και λίγο πιπέρι και μια κουταλιά του γλυκού μαρμελάδα βύσσινο για τους μερακλήδες. Ανακατεύουμε και ψήνουμε στον ατμό την ομελέτα μας και λίγο πριν το τέλος τη ραντίζουμε με σκόνη ανακυκλώμένου εξώφυλλου του Παπακωνσταντίνου. Κι αν είναι ροκ…μην τον φοβάστε! Προαιρετικά, για πιο έντονη γεύση προσθέτουμε μια πρέζα πηχτό αίμα προϊστάμενου (μόνο αν το αίμα πρόερχεται από πολλαπλά χτυπήματα, τότε μόνο θα φανεί η διαφορά στη γεύση). Φίλες και φίλοι, σας εύχομαι Καλή όρεξη και ένα υπέροχο βράδυ!
Σούλα συγκινημένη
-Πόπη, έβαλες τρίποντο!!!! Φίλες και Φίλοι αύριο την ίδια ώρα μαζί σας για νέες περιπέτειες!
Έξαλλα χειροκροτήματα του κοινού. Αγκαλιά Πόπης-Σουλάρας και η αυλαία πέφτει με μια θεαματική τριπλή περιστροφή με δίπλωση!
Πως να πεις όχι στην Κροτούλα που με αφήνει και παίζω συνέχεια! Φυσικά και δεν διάβασα τους κανόνες γιατί κατάλαβα ότι έχουν βαθμό δυσκολίας αλλά σημασία έχει το παιχνίδι, σημασία έχει το ταξίδι, το απίδι και τα λοιπά.
Δεν υπάρχει πάτος: Τάδε έφη η Κροτ που την έπιασαν τα υπαρξιακά της και εγώ θα ανταπαντήσω και θα διαφημίσω Sky is the limit.
“Ο Πέντρο Ραμίρεθ έκαμε ακόμη ολίγα βήματα και έπειτα εκάθησε πάλι στην πολυθρόνα του. Μόλις εκάθησε, επέρασε εμπρός από την κιγκλιδόπορτα του κτήματός του, ο γείτων του Πάμπλο Γκονζάλεθ, ο πλούσιος ινδομιγής ζωέμπορος, διευθύνων μόνος του εν απαστράπτον τίλπμπουρυ και τον χαιρέτησε. Ο ντον Πέντρο, δεν ανταπέδωσε τον χαιρετισμόν. Τουναντίον, έστρεψε αλλού την κεφάλην του και εμουρμούρισε: Κακό ψόφο να χεις μπάσταρδο παληόσκυλο!” Α. Εμπειρίκος, Αργώ.
Σε πόσα δάχτυλα άραγε μετριούνται οι φορές που συμπεριφερόμαστε με ανάλογο τρόπο; Ποιος τυχερός γείτονας, συνάδελφος, συμφοιτητής έχει ακούσει τη χριστοπαναγία που του αρμόζει ύστερα από μια “αδελφική” καλημέρα;! Προς θεού, μην κάτσεις και μετρήσεις, θα χάσεις το λογαριασμό.
“ Η ζωή είναι πουτάνα γιατί μας γαμάει κάθε μέρα. Ο Αντρέας είναι γριά πουτάνα γιατί μας γάμησε την οικονομία”
Το απόφθεγμα της μέρας από τον ταρίφα του ΨΥΧ (Λένος Χρηστίδης) με το οποίο επίσης συμφωνώ τόσο σε κοινωνικό όσο και σε μακροοικονομικό επίπεδο.
Πέρασα τον ποταμό, σου γαμώ και το άλογο
Σοφία του λαού, αγαπημένη των γιαγιάδων που έχουν φάει τη ζωή με το κουτάλι. Συνήθως προηγείται της παραπάνω κατηγορίας γειτόνων, συναδέλφων και συμφοιτητών , που με το σπαθί τους κέρδισαν τη χριστοπαναγία.
Ποιον να καλέσω; Ίδρωσαν τα χέρια μου, είναι και η Ράζ διακοπές! Άρα μας μένει ένας. Ναι αυτός που προσκάλεσα και την άλλη φορά και με έγραψε!!! Ναι εσύ!
Φονική Παντόφλα: Γιατί άργησες; Σε περιμένουν όλοι να υπογράψεις το συμβόλαιο. Συμφωνήσαμε στα 50εκ λίρες. Ούτε σεντς παρακάτω.
Αγύριστο Κεφάλι: Δεν υπογράφω. Εχείς το θράσος Φονική Παντόφλα και μου ζητάς να ξεχάσω τον όρκο που έδωσα στο θετό μου πατέρα λίγο πριν ξεψυχήσει; Γιατί μου το κάνεις αυτό; ΜΙΛΑ που να σε πάρει ο διάολος! ΜΙΛΑ!
Φονική Παντόφλα: Μα, αγάπη μου, τα έχουμε πει αυτά. Είναι για το καλό της εταιρείας. Και προς θεού!! Σκέψου μια στάλα το παιδί μας!!!
Αγύριστο Κεφάλι: ΤΟ ΠΟΙΟ; Πως τολμάς Φονική Παντόφλα;! Μα τον Τουτάτη! Πως τολμάς να μιλάς για το παιδί; Αυτό το μπάσταρδο, σπόρο ενός άνομου έρωτα με τον ΙΔΙΟ μου τον αδελφό!!!
Η Φονική Παντόφλα πισωπατάει. Κεραυνοί σπάνε τη σιωπή που επικρατεί στο γραφείο του πεντηκοστού όγδοου ορόφου του επιβλητικού ουρανοσβήστη της οικογένειας.
Η Φονική Παντόφλα τραυλίζει
Φ.Π. : Μαα..Πως; Ποιός;
Α.Κ. : Νόμιζες πως θα με κοροϊδευες; Προσέλαβα ντεντέκτιβ. Έχω ντοκουμέντα. Θα σας ξεμπροστιάσω όλους. Εκπρόσωποι του Τύπου και του Υπογραμμού θα φτάσουν από λεπτό σε λεπτό. Χάσου από τα μάτια μου!!!Που πας; Ποιον κοιτάς;
Η Φονική Παντόφλα κοιτάει με νόημα προς την πόρτα, καθώς το Αγύριστο Κεφάλι ουρλιάζει έξαλλο.
Το Αγύριστο Κεφάλι κάνει την έκπληξη και ΓΥΡΙΖΕΙ αλλά η Φονική Παντόφλα δε χάνει καιρό και κάνει αυτό που προστάζει το όνομα της: ΦΟΝΟ!!
Αστραπές και βροντές γεμίζουν το σκηνικό, ενώ ένα ιδιωτικό τζετ προσγειώνεται στην ταράτσα του ουρανοσβήστη. Ο ετεροθαλής αδελφός του Αγύριστου, ανοίγει την πόρτα και η Φονική Παντόφλα χάνεται στο βάθος του τζετ…
Γνωρίζεις αδαή αναγνώστη ποιό είναι το σταυρολεξολούλουδο;! Μπορείς να πεις με σιγουριά ποιο είναι το τροπικό της κουζίνας;! Ποιό είναι διπλό…στο ξεπούλημα;! Ποιό όταν είναι διπλό…βιάζεται;!! Βάζεις το χέρι σου στη φωτιά φίλτατε για να μας πεις τον αριθμό του κτήνους με ΓΡΑΜΜΑΤΑ;! Ποιός ήταν ο αριστερός ψάλτης του Πάπα Πίου;! Ποιός είναι ο τρίτος σε μέγεθος και πρώτος σε τσαχπινιά παραπόταμος του Ρήνου;! Ποιός είναι ίσως ο εικονιζόμενος;!
Από όταν θυμάμαι τη γιαγιά μου, θυμάμαι δυο προεκτάσεις στα χέρια της. Μία το τσιγάρο και η άλλη Το Τέστ, αυτό τον Ογκόλιθο της Γνώσης, τον Βασιλιά του Σταυρόλεξου. Ο Αρχιτουρίστας η μαμά μου, μαζί με το σουντόκου, πέντε κιλά μελιτζάνες, τέσσερα κιλά κολοκυθάκια, λάδι, τυρί, ντομάτες, πιπεριές, έφερε και το τεύχος 2019! Αυτό ήταν!! Βρήκα επιτέλους σκοπό και νόημα και τη θέση μου στο σύμπαν!! Το έπιασα από την αρχή και το ξεσκόνισα!! Ένιωσα όπως οι πρώτοι εξερευνητές στην έρημο όταν πρωταντίκρυσαν την Όαση! Αυτή την Όαση των Γρίφων!! Η χαρά συγκρίνεται μόνο με εκείνη του Κολόμβου όταν πρωτοπάτησε στην ακτή του Νέου Κόσμου.Σκανδιναβικά, για γερά μολύβια, για δυνατούς λύτες και ΤΡΙΦΑΣΙΚΑ ήταν μόνο η αρχή! Με σιγουριά μπορώ να πω ότι το γονίδιο της γιαγιάς/Ιέρειας του Τεστ, πέρασε επιτέλους και εγκαταστάθηκε δίπλα στο γονίδιο του ύπνου, του φαγητού και του κεφιού για ζωή! Τα χρώματα του ουρανού φαντάζουν πιο ωραία όταν έχεις λύσει το πρώτο σου σκανδιναβικό ΧΩΡΙΣ τη βοήθεια του κοινού!! Αααααααχ…ένα μπουκάλι καλό τσίπουρο, ένας μεζές και Το Τεστ…Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα, τ’αγόρι μου και Το Τεστ…Ψωμί, Παιδεία, Τεστ!
Λοιπόν, πριν λίγο καιρό αφιέρωσα ένα ποστ στους Me First and the Gimme Gimmes, στους NoFX και στην πανκ σκηνή γενικότερα. Το αποτέλεσμα ήταν μια αποτυχία. Συγκεκριμένα το 100% του αναγνωστικού μου κοινού -που συμμετέχει ενεργά-(δηλαδή 5 άτομα) δήλωσαν μηδενικό έως αρνητικό θα έλεγε κανείς ενδιαφέρον. Όταν ανέφερα, ας πούμε, ότι θα δω επιτέλους live and kicking τον Fat Mike, ήταν σα να έλεγα ότι επιτέλους θα δω τη θεία μου τη Γεωργία από το Κιλκίς. Γι’αυτό λοιπόν σήμερα θα προσπαθήσω να κάνω μια εισαγωγή στους NoFX , για να βοηθήσω το κοινό να γνωρίσει ακόμη ένα τμήμα της πολυσχιδούς προσωπικότητάς μου. Θα παραβάλλω για αρχή ένα δείγμα της τεράστιας γκάμας των NoFX και μαζί, βήμα βήμα αγαπητοί αναγνώστες, θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε φως στην παρεξηγημένη πάνκ σκηνή. Ξεκινάμε λοιπόν με το κομμάτι: Murder the Government και θα αναλύσουμε κάθε στίχο, παρέα!
I wanna see the constitution burn
Η πρόθεση του Mike είναι φανερή. Στο πρώτο χαλαρό αυτό στάδιο ο πιστός οπαδός λικνίζει νωχελικά το κορμί του.
I wanna watch the White House overturn
Συνεχίζουμε με το ίδιο μοτίβο, ενώ μια μικρή ανησυχία κάνει την εμφάνιση της μεταξύ των οπαδών.
I wanna witness some blue blood bleed fucking reeeeeeeed
Η τελευταία κορώνα δίνει το σύνθημα , ο οπαδός ακούει τη λέξη αίμα και παραδίδεται εξολοκλήρου στις γενετήσιες ορμές του. Παπούτσια φεύγουν μόνα ή με τη συνοδεία κλοτσιάς, το πλήθος αλαλάζει εκστασιασμένο, χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
I wanna tar and lynch the KKK
I wanna pull and shoot the NRA
I wanna pay the lobbyists to kill themselves
I wanna dose the dea
I wanna join the CIA (not really)
Χάος είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που ακολουθεί και το τραγούδι κλείνει με την προτροπή:
Murder the Government, murder the government
murder the government and then, do it agaiaiaiain!
Το τραγούδι τελειώνει και ξεκινάει η απαρίθμηση των απωλειών. Νικητής είναι αυτός που -δεδομένου του διαθέσιμου χρόνου (γύρω στο λεπτό)- έχει καταφέρει με επιτυχία να ανοίξει το κεφάλι του και του διπλανού του, να σπάσει ότι σπάει και φυσικά να έχει χάσει τουλάχιστον ένα παπούτσι.
Κάπου εδώ τελειώνει το πρώτο μάθημα. Ο ενθουσιασμένος αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να έρθει πιο κοντά και με άλλες επιτυχίες του συγκροτήματος στο μέλλον 
τα είχε όλα και στο τέλος της εβδομάδας καταφτάνει και ο φερετζές. Το σπίτι που κατοικεί ο τούριστας αποδείχθηκε too priceless για τα γούστα και κυρίως τις αντοχές του, με αποτέλεσμα την Παρασκευή να λάβει χώρα η επιχείρηση “Μετακόμιση Part 1 : Η εκδίκηση του βαν” σε ένα πιο user friendly σπίτι ΚΑΙ με κήπο! Για μια και μοναδική εμφάνιση, γκεστ σταρ θα είναι συγγενικό πρόσωπο του τουρίστα, που έκανε το λάθος να φτάνει τη μέρα της μετακόμισης, και όλοι μπορούμε να φανταστούμε τι ρόλο θα παίξει. Εγώ πάλι λέω να τη δω σκηνοθέτης και να δίνω οδηγίες, αλλά μάλλον δε θα αποφύγω το κουβάλημα και τη συναρμολόγηση. Αν και στην τελευταία μετακόμιση, ένα κομοδίνο πήγα να συναρμολογήσω και το χάλασα κι αυτό, οπότε επιφυλάσσομαι! Ο Μάνα Κουράγιο λοιπόν θα έχει ακόμη μια ευκαιρία να δικαιώσει τον τίτλο που με τόσο κόπο κατέκτησε!
Αλλάζω θέση μέσα στην βδομάδα, καλύτερη κι έτσι (υποτίθεται), που θα με βοηθήσει να γνωρίσω όλες τις οικονομικές πλευρές της επιχείρησης και να εξελίξω την καριέρα μου, με μηδέν προς το παρόν κόστος για την εταιρεία. Ίσον: από χαμάλης νούμερο τρία, θα προαχθώ σε χαμάλη νούμερο δύο με τρέλα. Από ένα άτομο που έχω πάνω από το κεφάλι μου, θα έχω τρία και άλλα τέτοια ωραία. Να μην ξεχάσω να πιω ένα κοκτέηλ το βράδυ, για να το γιορτάσω! Και θυμησέ μου να παραιτηθώ γύρω στον Αύγουστο που πιάνουν και οι ζέστες και βγαίνει κι ο κολιός!
Κάτι ήξερε όταν μιλούσε για το βουνό και τον Μωάμεθ. Αν τώρα υποθέσουμε ότι εγώ είμαι το βουνό, πήρα τα ποδαράκια μου και πήγα κι έκλεψα έναν υπολογιστή από ένα γραφείο που δε χρησιμοποιεί πια κανένας και επιτέλους γύρισα στον πολιτισμό. Ο κλασικός σταρχιδιστής Μωάμεθ, κοτζάμ Προφήτης, όσο να πεις, δε μπορεί να κουνήσει το δαχτυλάκι του, μήπως και ιδρώσει, ή μήπως σπάσει κανένα νύχι, οπότε δε νομίζω να επιστρέψει τον υπολογιστή μου σύντομα. Που θα πάει όμως, κάποια φώτιση θα του έρθει από τον Πατέρα Παντοκράτορα, κάποιο όραμα θα σκάσει μύτη και τολμώ να πω πως ως γνήσιος πιστός ευελπιστώ και σε κάποιο θαύμα! Αλλά αν δοκιμάσει λίγο ακόμη την υπομονή μου, θα μάθει αρκετές ελληνικές εκφράσεις (αν και χάνουν στη μετάφραση) του σοφού και μη λαού. Μάλλον θα προτιμήσω τη σαφή και ακριβή διάλεκτο του λαού του ΠΑΟΚ, για σίγουρα αποτελέσματα.
Μετά από διπλή πρόκληση της Μις Γαρδούμπας και της Μις Κροτ πάρε κόσμε κάποια από τα ταξίδια που έχω κάνει, τα οποία πάντα συνδυάζονται με ανθρώπους και καταστάσεις και ποτέ με τοπία. Το καθένα μπορεί να γίνει διαφορετικό ποστ κάποια στιγμή, οπότε κάνω μια σούμα τώρα που μου δόθηκε η ευκαιρία!
1. Θεσσαλονίκη-Ξάνθη-Αλεξανδρούπολη-Σαμοθράκη
Πάνω από ένα πράσινο Βαρβαγιάννη και μια φάβα (Τέσσερις Εποχές-πέντε άτομα, δύο πιρούνια) αποφασίστηκε αυτό το ταξίδι αστραπή. Με μια ώρα ύπνο ξεκινήσαμε με τον καρβουνιάρη, με το αλκοόλ να κυλάει ακόμη στις φλέβες μας. Στην Ξάνθη ο ΜΑΝΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ(σημείωσις: μας ένωσε ο Βαρβαγιάννης και η Κάιζερ το προηγούμενο βράδυ) είχε συγγενείς κι έτσι πήγαμε και σ’ένα γλέντι προ γάμου όπου χόρεψα ποντιακά με τις ξαδέρφες, έκανα την καλύτερη πρόποση στη νύφη που την έβλεπα για πρώτη φορά, ήπιαμε τα ποτάκια μας και φύγαμε. Στην Αλεξανδρούπολη πήραμε το καραβάκι (ΖΗΤΩ Ο ΣΑΟΣ) και φτάσαμε στη μαγευτική Σαμοθράκη, όπου χωρίς πλάκα, είναι όλοι στον κόσμο τους. Χαρακτηριστικά θα αναφέρω τον φούρναρη, ερασιτέχνη καλλιτέχνη, με low bap στο τέρμα (γιατί τα ψωμιά δεν υπέφεραν αρκετά στο φούρνο). Επίσης, μας έκανε εντύπωση το γεγονός ότι όταν ρωτούσαμε κάτι (οδηγίες πχ για να πάμε κάπου) η στάνταρντ απάντηση ήταν “Ε, δεν είμαι από εδώ” Μιλάμε τώρα για ψαράδες, ταξιτζήδες και αστυνόμους. Να κι η αποκάλυψη: Κανείς δεν είναι από τη Σαμοθράκη! Φάγαμε τα γόνατά μας για να σκαρφαλώσουμε στις βάθρες, χάσαμε και το μονοπάτι, αλλά άξιζε τον κόπο. Το τρίτο μέλος της τριμελούς παρέας γνώρισε εκεί τον έρωτα της ζωής της και μετακόμισε μόνιμα! Εύγε!
2.Λονδίνο-Άμστερνταμ
Hostel απόγευμα, λίγο πριν τη βραδυνή έξοδο και με πέντε τύπους (δέκα έμεναν συνολικά στο δωμάτιο) να συζητάνε για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους κι εμείς να αράζουμε στην κουκέτα. Και μετά από κάθε μεγάλη παύση όπου οι φίλοι του διαλόγου ξεκουράζονταν, να ακούγεται από την υπό-την-επήρεια- κουκέτα το πνιγμένο γέλιο που έχεις μόνο όταν σου καθαρίζουν αυγά! Αυτό επαναλήφθηκε τουλάχιστον πέντε φορές μέχρι που φύγαμε για να μη φάμε και ξύλο. Αλλά όχι, η τιμωρία θα ερχόταν το ίδιο βράδυ. Επιστροφή στην κουκέτα, τα έξι άτομα να κοιμούνται και τα διπλανά δύο να βγάζουν τα μάτια τους ΟΛΟ το βράδυ, ακριβώς δίπλα μας.Εγώ με το μάτι γαρίδα και ο Μανα Κουράγιο βυθισμένος ήδη στο τρίτο όνειρο. Περιττό να αναφέρω ότι δεν κοιμήθηκα καθόλου, φοβούμενη πιθανή επίθεση από τον διάδοχο του Γκουσγκούνη. Πάντως ξαναπάω άνετα. Α, και να μη ξεχάσω το ποδηλατάκι με φρένο κόντρα-κίονδυνος-θάνατος για τις βόλτες μας.
3. Μόναχο-Γκάρντα-Βερόνα-Βενετία
Με το αυτοκίνητο. Κατασκήνωση στη λίμνη, όπου η έντονη βροχόπτωση πλημμύρισε την έτσι κι αλλιώς υπό διάλυση πρώην σκηνή μας. Γκράπες στη Βερόνα, που μου θύμισε πάρα πολύ τη γλυκιά Θεσσαλονίκη. Στη Βενετία, με το ίδιο σύννεφο πάνω από το κεφάλι μας, να ρίχνει κουβάδες. Συγκεκριμένα, καθώς πηγαίναμε με τη βαρκούλα προς το ξενοδοχείο, ο άνεμος άλλαξε κατεύθυνση, άνοιξε ο ουρανός και σα να πήρε το μάτι μου τον καλό θεούλη να ρίχνει νερό με τους κουβάδες! Το βραδάκι κι ενώ περιμένουμε έξω από την πιτσαρία- την πίτσα μας (τι άλλο;) ακούγεται η φωνή του Κι όμως σαν Τρελός σε Αγαπάω να τα δίνει όλα! ¨Ο,τι να ναι!Κι εκεί ξαναπάω άνετα!
4. Θεσσαλονίκη-Κοζάνη
Η διαδρομή έχει γίνει άπειρες φορές αλλά η καλύτερη ήταν όταν πετύχαμε τα καρναβάλια. Τα οποία τώρα που το σκέφτομαι, δεν κουνήθηκαμε καν από το σπίτι να τα δούμε (Το γαμάτο αυτό σπίτι της φανταστικής Αμάντας). Μιλάμε για φοιτητικό σπίτι διώροφο με τζάκι και τρελή άπλα σε τιμή υπογείου. Μεγάλες αφραγκίες, όλοι οι συμφοιτητές της φίλης μου, ο ένας πιο τρελός από τον άλλο και γενικά καμία συνεννόηση. Να μην ξεχάσω και το μυθικό πλέον Νύχι (ένας άθλιος τύπος με τεράστιο μικρό νυχάκι) που μας είχε κάτσει στο σβέρκο. Καθαρά Δευτέρα ήταν να φύγουμε, αλλά οι φίλοι της Αμάντας (και φίλοι του Παπαδόπουλου) με δημοκρατικές διαδικασίες ακύρωσαν την επιστροφή στον πολιτισμό και τελικά φύγαμε μετά από τρεις μέρες. Εκεί δεν ξαναπάω σίγουρα.
5. Σαραγόσα-Βαλένθια-Βαρκελώνη
Το συγκεκριμένο ταξίδι έχει γίνει δύο φορές για διαφορετικούς λόγους και με διαφορετικά άτομα και πραγματικά είναι ένα ποστ από μόνο του, οπότε θα επανέλθω! Πάντως και τις δυο φορές πέρασα τέλεια και εννοείται ότι ξαναπάω άνετα και ειδικά στη Βαρκελώνη ΜΟΝΙΜΑ.
Περιμένουμε λοιπόν εναγωνιωδώς τον Αύγουστο για Μαρόκοοοο!!!!
Θα ρίξω το μπαλάκι στον Ιάσονα και θα τον προκαλέσω να μας γράψει για το ταξίδι του στην Όμορφη Θεσσαλονίκη πριν από ένα χρόνο! ΌΧΙ ΠΕΣ!!
