Good Old Days, Fart IV

First Greek Juggling Convention, Καλαμίτσι 2005

ή Cirque du Kalamitsi

Γενικώς, το δεύτερο είναι το πιο όμορφο της Χαλκιδικής. Ειδικώς, το Καλαμίτσι είναι η πιο όμορφη παραλία, με διαφορά. Με τα βραχάκια της, τα γαλάζια νερά της,τα δεντράκια, το ήρεμο κάμπιγκ. Ό,τι χρειάζεσαι για να γλιτώσεις από τη θανατερή κάψα του καλοκαιριού. Εκεί λοιπόν πήγαμε κι εμείς, αλλά για να λάβουμε μέρος στο προαναφερθέν πανηγύρι. Σημείωση: Οι περί juggling ικανότητες μου είναι περιορισμένες στο ελάχιστο, τρία μπαλάκια κι αυτά με το ζόρι μένουν στον αέρα για κάποια λεπτά. Με τις κορδέλες πάλι κάτι γίνεται, καθώς παρουσιάζουν σαφώς μικρότερο βαθμό δυσκολίας. Αλλά ως εκεί. Αυτά που είδαν τα μάτια μου εκείνο το Σαββατοκύριακο ξεπερνούσαν κατά πολύ το επίπεδο του αρχάριου, δηλαδή το δικό μου. Μια πανδαισία χρωμάτων και ανθρώπων από αρκετά μέρη του κόσμου, με κοινό τους σημείο την αγάπη για το juggling και τα ακροβατικά. Το μενού περιελάμβανε διάφορα σεμινάρια στα οποία και πανηγυρικά έλαβα μέρος και στα οποία πανηγυρικά επίσης έφαγα τα μούτρα μου. Συγκεκριμένα, αξέχαστο θα μείνει το μπιστίδι που έφαγα στη γάμπα προσπαθώντας να ισορροπήσω πάνω σε ένα κομμάτι ξύλο που στηριζόταν πάνω σε ένα ξύλινο κύλινδρο, μια παπαριά ολκής με λίγα λόγια. Αξέχαστο επίσης θα μείνει και το σεμινάριο ενόργανης, στο οποίο είμασταν γύρω στα δέκα λιπόσαρκα κοντά κορίτσια και ένα λελέκι αγόρι αποφασισμένο για όλα. Έμαθα επίσης να χειρίζομαι-κατά κάποιο τρόπο-τις κορίνες, αφού τις έτρωγα εναλλάξ στο κεφάλι για καμμιά ώρα. Εκτός από κατακαημένους σαν την αφεντιά μου, υπήρχαν και πολλοί επαγγελματίες. Τα άτομα απλά ήταν αλλού. Μέσα στα τοπ φάιβ ήταν ένας τύπος μινιόν σκαρφαλωμένος πάνω σε ένα μονόκυκλο, κυλώντας πάνω σε ένα σκοινί και ταυτόχρονα έπαιζε γύρω στις έξι κορίνες οι οποίες παρεπιπτόντως ήταν και αναμμένες. A peace of cake! Να μην ξεχάσω να αναφέρω και δυο κοπελιές παύλα λάστιχο που έκαναν φοβερά πανιά. Τυλίγονταν και ξετυλίγονταν, άπλωναν πόδια από εδώ, πόδια έφευγαν από κει, μπρος πίσω, πίσω μπρος, ωραίο να το βλέπεις πίνοντας τη μπυρίτσα σου στην παραλία. Το Σαββατόβραδο ήταν υπέροχο, καθώς άραζες στην παραλία και έβλεπας διάφορα αντικείμενα να φωσφορίζουν στο σκοτάδι, κορδέλες, κορίνες, αλυσίδες. Αλυσίδες, από αυτές που έκανε με ανεπανάληπτη επιτυχία για πρώτη φορά σε πρώτη πανελλήνια εμφάνιση η πολυαγαπημένη Κατ, καίγοντας ελάχιστα τα φουντωτά μαλλάκια της! Φανταστικά! Η μουσική υπόκρουση ερχόταν από το βάθος, με τους One Drop να τα δίνουν όλα για άλλη μια φορά, καθώς όπου γάμος και φεστιβάλ τα παιδιά είναι πάντα πρώτα. Ρέγγε εκ Θεσσαλονίκης, μόνο αυτό θα πω, όσοι τους έχουν ακούσει ξέρουν πόσο γαμάτοι είναι!

Να μην ξεχάσω να αναφέρω το παρεάκι μου, και κυρίως την Κατ και τον αδελφό της ο οποίος τα καάφερνε με ότι κι αν καταπιανόταν. Τέλος special thanks to Δ. χάρι στον οποίο έγινε αυτό το συνέδριο!