Αυτά είναι! Λίγες ώρες χωρίζουν τον τουρίστα από την κυριολεκτική έννοια του ψευδώνυμου του. Σιγοτραγουδάω Tool και φτιάχνω το σακίδιο. Αύριο πρωί πετάω, για την πρωτεύουσα και όχι για το σπίτι μου. Πού είναι το σπίτι μου; Φεύγω από κάπου που ερχόμουν για διακοπές και πάω εκεί που κάποτε ήταν το σπίτι μου.Αλλά για διακοπές. Μπέρδεμα. Κανέναν δε θα προλάβω να δω.Το πρόγραμμα έχει ένα γάμο και ένα νησί. Αλλά όλους τους κουβαλάω μέσα μου, τι όλους; Δυο τρεις, που τους λείπω όσο μου λείπουν κι αυτοί. Τουρίστας και στο σπίτι σου, τουρίστας στη χώρα σου, τουρίστας παντού!Αποφασισμένος να βουτήξει στη θάλασσα για να απορροφήσει όσο πιο πολύ αλμύρα γίνεται. Εγώ και οι σερβιέτες. Ούλτρα απορροφητικές. Φεύγουμε λοιπόν από τη βροχή και τις υποχρεώσεις προς στη χώρα του σταρχιδισμού. Πάω να φάω κουφέτα και χταποδάκια. Και να καταναλώσω μια θάλασσα τσίπουρο. Η ατομική καμπύλη ζήτησης μετατοπίζεται συνεχώς προς τα δεξιά τείνοντας προς το άπειρο.
Hasta pronto!
